Toen ik opgroeide, had mijn huis een kelder. Het was gedeeltelijk gemeubileerd, met een bank, salontafel, boekenplanken en tv in één knusse kamer met vloerbedekking, maar naarmate ik naar beneden ging, werd het ruiger en minder comfortabel. De kamer die het verst van de achterkant verwijderd was, had kale betonnen vloeren en muren, weinig licht, zichtbare leidingen, riolen, een boiler en een oven.
Dit was waar monsters leefden, voor mij ben ik jong. En terwijl de tv-kamer de plek was waar ik het grootste deel van mijn tijd met plezier doorbracht, was er elke avond het gevreesde moment: toen ik alle lichten beneden moest uitdoen en de trap op moest naar het huis om te gaan slapen. Dit is natuurlijk waar de monsters op hebben gewacht. Ze waren de hele nacht erg geduldig terwijl ik tv keek of spelletjes speelde, maar ze klopten in de vijf seconden toen ik de lichten uit moest doen en – mijn hart klopt – de trap op in het donker.
Ze hebben me natuurlijk nooit begrepen – ik was Alleen maar Snel genoeg om aan ze te ontsnappen in (naar schatting) 2900 opeenvolgende nachten ren ik als een razende naar de veiligheid. En nu kan ik deze angstaanjagende dagelijkse horror beleven in een videogame.
De lichten zijn uit! Het is een gratis te spelen first-person horrorspel Jeuk Voor een tijdje maar onlangs verschenen op Steam. Het simuleert die angst om het licht uit te doen en de trap op te gaan om in het donker te slapen, en ondanks de lage resolutie graphics is het onmiddellijk zeer effectief. Je begint om middernacht op de begane grond van een helder verlicht huis en je moet door de kamers lopen en elk licht één voor één aanklikken. In het geval van bijna stilte (behalve het zwakke, onheilspellende gezoem) is je stap te luid en de scherpe klik van elke lichtschakelaar, gecombineerd met de sluipende duisternis, zorgt ervoor dat de spanning snel toeneemt van enigszins ongemakkelijk tot “Oh mijn God, er is iets gaat me pakken.’ Als je zou willen dat het spel een vijandknop had, dan is dat die.
Zodra alle lichten uit zijn, kun je naar bed gaan en proberen te slapen door de muisknop ingedrukt te houden om je ogen te sluiten. Wel kun je de muisknop loslaten om ze weer even te openen als je nog een keer door de duisternis in je verduisterde slaapkamer wilt kijken. Ik weet niet zeker of je dit wilt doen. Het beste is om het gesloten te houden. Mooie droom.
De game speelt zich af over zes nachten, en zoals je zou verwachten, wordt elke nacht steeds angstaanjagender. De top van de enge trap bereiken is al eng genoeg, maar… wacht even, ik weet dat ik alle lichten beneden heb uitgedaan. Waarom kwam een van hen weer terug? Nu moet ik terug naar beneden, de kamer oversteken, hem uitzetten en helemaal in het donker teruggaan. seconde. En vanaf daar wordt het beangstigend.
De lichten zijn uit! Het is een kort spel en je kunt het in ongeveer 10 minuten uitspelen, maar het is eerlijk gezegd een even effectief horrorspel als veel van de langere en meer gedetailleerde spellen die ik eerder heb gespeeld. Het lijkt erop dat, hoe oud je ook bent, je er nog steeds zeker van bent dat er monsters in die donkere achterkamer beneden zijn, wachtend tot je het licht uitdoet en naar bed gaat.
“Tv-goeroe. Bekroonde student. Webliefhebber. Slechte reisnerd. Beeraholic.”